En çok kendisini tanır insan ama en uzak olan kendisidir gene
Çelişki dünyanın her yerinde her taşın altında
İnsem derinliklerime beyin dalgalarımda dans etsem
Küçük bir kız çocuğu gibi ritimsiz, savruk
Dönsem dursam kendi eksenim etrafında
Kapasam gözlerimi, arada bir açsam
Renk cümbüşüyle geçsem kendimden
Hoşnut olsam bir an, sadece bunu hissetsem
Sonra karmaşıklaşsa gene hissettiklerim
Uzaklaşsa sadelikten
Karışsa karışsa
Çözemesem gene ben onları
Kendim olsam gene çıksam derinliklerimden
Buraya dönsem burada kalsam
Ama arada bir orayı hayal etsem
Tekrar gitmek istesem gidemesem
Zaman geçse öyle bir geçse ki
Beni de kendimden geçirse
Sonra tekrar gitsem oraya
Bu sefer bir şey ifade etmeyecek bana
Biliyorum, daha da taşlaşacağım ben
Şimdi bile fazlayken daha fazlası olacağım...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder